וַיַּגִּ֨דוּ עֲבָדָ֤יו לְדָוִד֙ אֶת־הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה וַיִּשַׁ֤ר הַדָּבָר֙ בְּעֵינֵ֣י דָוִ֔ד לְהִתְחַתֵּ֖ן בַּמֶּ֑לֶךְ וְלֹ֥א מָלְא֖וּ הַיָּמִֽים׃
Iniulat ng kanyang mga lingkod kay David ang mga salitang ito, at naging kalugud-lugod sa paningin ni David ang bagay na ito, ang maging manugang ng hari. At hindi pa natatapos ang itinakdang mga araw,
Rashi
Time had not yet expired. He did not wait until the time expired which he had set for him to bring the one hundred foreskins.